1350 roku
Z okresu pełnego i późnego średniowiecza zachowało się w manuskryptach kilkadziesiąt różnych zbiorów przepisów kulinarnych, które można już określić jako książki kucharskie. Większość z nich traktuje o kuchni dworskiej, a niektóre były ogłaszane przez nadwornych kuchmistrzów, jak Le Viandier Guillaume’a Tirela (ok. 1395), The Forme of Cury, napisana ok. 1390 roku przez kucharza Ryszarda II czy Du fait de cuisine autorstwa Chiquarta, kucharza na dworze Amadeusza VIII (1420). Pierwszym zbiorem odnoszącym się do kuchni bogatego mieszczaństwa jest Gospodarz paryski (koniec XIV wieku). Prócz pozycji włoskich, francuskich, angielskich i niemieckich zachowały się także średniowieczne książki kucharskie z innych krajów. Powstanie dwóch pozycji duńskich szacowane jest na ok. 1300 rok, są zatem jednymi z najstarszych w Europie. Katalońska Llibre de Sent Soví pochodzi z XIV wieku. Istnieje także rękopiśmiennicza książka kucharska z terenu Czech.
Historycy kulinariów, jak Jean-Louis Flandrin, wnioskując z wysokiej jakości zachowanych manuskryptów, przypuszczają jednak, że średniowieczne traktaty kulinarne były przeznaczone nie dla kucharzy, ale dla osób bogatych i wykształconych: arystokratów, wysokiej rangi duchownych czy najzamożniejszych mieszczan.