Sformowano z nich dwa dywizjony (LS-Abt – Landungsschiffsabteilung), po 6 okrętów, początkowo przyporządkowane bezpośrednio dowódcy 1. Flotylli w Peenemünde.
W czerwcu 1965 Niemcy sformowali 1. Brygadę Okrętów Desantowych (1 LS-Br – Landungsschiffsbrigade), wchodzącą w skład 1. Flotylli. Pierwszym dowódcą był kmdr ppor. Dieter Dembiany. Trzeci dywizjon Brygady utworzyło 6 nowych średnich okrętów desantowych Projekt 47 Robbe, w służbie od 1964 roku (nosiły nazwy miast: "Schwedt", "Eisenhüttenstadt", "Grimmen", "Lübben", "Hoyerswerda" i "Eberswalde"). Mogły one zabrać po 5 czołgów i 2 transportery opancerzone lub 11-14 samochodów. Jednorazowo okręty Brygady mogły przewieźć 54 czołgi i 12 transporterów opancerzonych lub odpowiednio większe ilości samych transporterów opancerzonych lub samochodów i żołnierzy.
Szczyt rozwoju - lata 1976-1990 thumb|Okręt zaopatrzeniowy "Nordperd" proj. 109 (NATO: 'Frosch II'), bazującego na konstrukcji okrętów desantowych proj. 108 Od 1976 roku zaczęły wchodzić do służby nowe średnie okręty desantowe Projekt 108 Hoyerswerda (w kodzie NATO: 'Frosch I'), lepiej uzbrojone i o większych możliwościach transportowych i zasięgu, które zastąpiły okręty wcześniejsze. Mogły one zabrać 7 czołgów lub 11 transporterów opancerzonych.