W 1820 kościół był już bardzo zniszczony, ale dopiero w 1869 poddano go remontowi. Coraz wyraźniej była też dostrzegana potrzeba budowy nowego kościoła.
Budowę nowego kościoła rozpoczęto dopiero na początku XX w. Plany pod budowę kościoła sporządził arch. Jarosław Wojciechowski, a budowę rozpoczął ks. Antoni Kasprzycki. Ze starego kościoła pozostało tylko prezbiterium i zakrystia, całość zaś świątyni miała pięciokrotnie większe rozmiary. Budowę rozpoczęto w 1909. Kontynuowali ją kolejni proboszczowie: ks. Leon Tarło, ks. Leon Wojciechowski i ks. Wincenty Michalski. Kościół składa się z prezbiterium i zakrystii pochodzących z XVII w. i dwudziestowiecznej nawy głównej z transeptem. Konsekracji świątyni dokonał bp Paweł Kubicki 25 sierpnia 1931. Kolejne przebudowy miały miejsce w latach 40. i 50. XX w. staraniem ks. Piotra Figurskiego. W kościele znajduje się malowany na desce obraz Matki Bożej Bolesnej z XVI–XVII w. Przeniesiony został z drewnianego kościoła w Gąsawach. Obraz uważany był za cudowny, o czym świadczą licznie składane wota.