Autor zna te tereny zapewne z sag skandynawskich.
Hipotezy dot. autora Historycy postawili szereg hipotez odnośnie autorstwa dzieła. Wśród potencjalnych autorów wymieniano: Benedykta Polaka, franciszkanina, Henryka, dominikanina i biskupa Jaćwieży, Heidenryka, dominikanina saskiego i pierwszego biskupa chełmińskiego, Wita, dominikanina i pierwszego biskupa Litwy, Bartłomieja z Pragi, czeskiego franciszkanina i biskupa łukowskiego, C. de Bridia, polskiego franciszkanina.
Treść mały|Podział Starego Świata opisany także w Descriptiones… W pierwszym rozdziale anonimowy autor zapoznaje czytelnika z obiegowym schematem w średniowieczu dotyczącego podziału świata. Przedstawia się on następująco: po potopie światem podzielili się trzej synowie Noego. Azję zamieszkują potomkowie Sema (semici), Afrykę potomkowie Chama (chamici) a Europę potomkowie Jafeta. Azja według autora rozciąga się od rzeki Eufrat do Oceanu Wschodniego. Afryka natomiast zaczyna się od Eufratu w Syrii, obejmuje Liban i kończy się – jak pisze autor – „na Zachodzie pod przesileniem zimowym”. Europę autor nazywa krajem północnym. Jest to typowy dla średniowiecza schemat podziału świata. Taki lakonicznym i syntetyczny opis znajduje się w Etymologiach św. Izydora z Sewilli z VII wieku. Obraz świata według anonima różni się trochę od powszechnie przyjętego.