Kistowie), Turcję oraz kraje arabskie (Jordania, Syria).
Język czeczeński genetycznie najbliżej spokrewniony jest z językiem inguskim. Językoznawcy wyróżniają osiem dialektów języka czeczeńskiego, a także kilka drobniejszych gwar lokalnych. Różnice między poszczególnymi dialektami nie uniemożliwiają porozumienia między ich użytkownikami.
Pierwszą wyczerpującą pracę poświęconą językowi czeczeńskiemu napisał rosyjski językoznawca i kaukazolog, Piotr Uslar (1816–1875).
Fonetyka Wśród języków kaukaskich czeczeński wyróżnia się bardzo rozbudowanym systemem wokalicznym (samogłoski krótkie, długie, umlautowane, dyftongi, tryftongi, także nosowe), oraz – podobnie jak w przypadku innych języków tej rodziny bardzo skomplikowanym systemem spółgłoskowym (spółgłoski proste, geminowane, ejektywne, faryngalne). Akcent wyrazowy pada zawsze na początkową sylabę wyrazu.
Spółgłoski Według Johanny Nichols, język czeczeński posiada następujące spółgłoski: wargowezębowezadziąsłowemiękkopodniebiennejęzyczkowegardłowekrtaniowezwarte zwarto-szczelinowe szczelinoweSpółgłoska /f/ pojawia się tylko w wyrazach zapożyczonych z języków europejskich nosowe uderzeniowepółotwarte Spółgłoska // jest wymawiana jako [] przed samogłoskami przednimi.