tutaj arcydzieła: Die Freiherren von Gemperlein przekład pol. Baronowie von Gemerlein 1881, Nach dem Tode przekład pol. Po śmierci 1883 i Lotti, die Uhrmacherin, Dorf- und Schlossgeschichten (1883), Margarete (1891), Das Sch/dliche. Die Totenwacht (1894), Rittmeister Brand. Betram Vogelweid (1896), Aus Sp/therbsttagen (1901, 2 t.), Agave (1903) i i.; powieści: Das Gemeindekind (1887, jej najważniejszy utwór), UnsŰhnbar (1890), Glaubenlos? (1893). Wydała nadto: Aphorismen (1880), Parabeln, Marchen und Gedichte (1892) i baśń Hirzepinzchen (1900), Gesammelte Schriften (1893–1901, 8 t., nowe wyd. 1920, 6 t.); po jej śmierci wydane Letzte Worte (1923).
Marie von Ebner-Eschenbach uchodzi za jedną z największych pisarek niemieckojęzycznych końca XIX wiekuMarie von Ebner-Eschenbach. lubimyczytać [dostęp 2019-04-28]. W utworach swoich zajmowała się sprawami i zagadnieniami swojego czasu, głosiła ideę miłości ludzkiej, bez względu na narodowość i wyznanie. Głównym tematem jej powieści są problemy społeczne w monarchii austriacko-węgierskiej, stosunek dworu do wsi, szlachty do mieszczaństwa. Można w nich też znaleźć interesujące opisy typów ludzkich oraz zwierząt i ich psychiki.
Książki
Przypisy
Bibliografia Maria Kłańska, Daleko od Wiednia.