Po unii lubelskiej w 1569 roku wszystkie te ziemie weszły w skład Rzeczypospolitej Obojga Narodów. W okresie powstania Chmielnickiego i utraty władzy przez Królestwo Polskie nad wschodnimi województwami, terytorium współczesnej zachodniej Ukrainy na mocy traktatu zborowskiego w 1649 roku pozostało częścią korony polskiej, gdzie istniały województwo podolskie, ruskie, wołyńskie i bełskie. Zakarpacie pozostało częścią Królestwa Węgier. Tylko tereny współczesnego obwodu winnickiego, żytomierskiego i północno-wschodnie obszaru obwodu rówieńskiego znalazły się pod panowaniem Hetmanatu. Po ostatnim rozbiorze Rzeczypospolitej w 1795 roku tereny te zostały podzielone między Austro-Węgry (Zakarpacie, Galicja z częścią Podola Zachodniego i Bukowina) oraz Imperium Rosyjskie (większość Podola i Wołynia z Polesiem). Po zakończeniu I wojny światowej część z nich została włączona do Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, a po jej upadku do II Rzeczypospolitej (z wyjątkiem obszaru współczesnego obwodu chmielnickiego), Rumunii (bez rejonu izmailskiego) i Czechosłowacji.