Serbowie zasiedlili tereny Bośni i Hercegowiny w pierwszej połowie VII wieku. Podczas panowania Turków na Bałkanach przejście na wiarę muzułmańską było korzystne dla bośniackich Serbów, ze względu na nierówne traktowanie nie-muzułmanów w Imperium Osmańskim. Musieli oni płacić dodatkowe podatki i nie mogli posiadać ziemi ani nieruchomości, jak i zajmować stanowisk w osmańskich urzędach. W 1878 roku Bośnia i Hercegowina stała się protektoratem Austro-Węgier. W 1914 roku Serb z Bośni Gavrilo Princip dokonał w Sarajewie zamachu (zamach w Sarajewie) na następcę tronu Franciszka Ferdynanda, co stało się pretekstem do podjęcia działań zbrojnych – I wojny światowej, w wyniku której Bośnia i Hercegowina została częścią Królestwa Jugosławii. W czasie II wojny światowej Serbowie przeszli pod rządy faszystowskich ustaszy z Niepodległego Państwa Chorwackiego. Serbowie wraz z Żydami i Romami stali się ofiarami ludobójstwa – setki tysięcy Serbów bośniackich zostało zamordowanych. W 1992 roku bośniaccy Muzułmanie proklamowali niepodległość, której nie uznał rząd SFRJ. Wywołało to wojnę domową, w wyniku której zginęło 100-200 tysięcy ludzi (z czego 1/4 stanowili Serbowie). Spośród 3,5 mln ludzi, którzy opuścili Bośnię, ok.