Był także autorem przewodników narciarskich po Tatrach.
Działał w strukturach Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, gdzie w latach 1946–48 był członkiem Zarządu Głównego oraz w PTTK. W latach 1923–50 wspólnie z bratem prowadził księgarnię w Zakopanem założoną przez ich ojca – Leonarda.
Tadeusz Zwoliński znany był także jako autor fotografii przedstawiających tatrzańskie pejzaże. Wiele jego zdjęć ukazywało się w formie widokówek.
W roku 1948 Tadeusz Zwoliński został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Pochowany został na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem.
Publikacje Tadeusz Zwoliński był autorem przewodnika tatrzańskiego: Zakopane – stacja klimatyczna w Tatrach. Krótki przewodnik po Zakopanem i okolicy (wyd. 1922, 1925, 1927, 1930 – wydania wspólnie ze swym bratem Stefanem, 1936 i wydania powojenne – już samodzielnie), przewodników narciarskich: Zakopane i Tatry Polskie w zimie (1934) oraz Tatry i Zakopane w zimie (1946). Wyniki swoich badań eksploracyjnych w tatrzańskich jaskiniach publikował m.in. w „Wierchach” (Nieznane groty doliny Kościeliskiej, t.