Kwalifikacje i kontrowersje W maju 1912 roku Komitet zorganizował kwalifikacje olimpijskie w Košutnjaku (dziś część Belgradu). Rozegrano dwie konkurencje lekkoatletyczne – bieg na 100 metrów i maraton na trasie Košutnjak – Umka – Košutnjak. Pierwszą konkurencję wygrał Milošević, drugą zaś Tomašević. Dzięki dofinansowaniu rządowemu (z inicjatywy premiera Nikoli Pašicia) w kwocie 4000 dinarów, obaj zawodnicy wyruszyli pociągiem do Sztokholmu. Towarzyszyła im trzyosobowa ekipa złożona z przewodniczącego komitetu – kapitana Svetomira Đukicia, sekretarza komitetu – porucznika kawalerii Dragutina Vojnovicia i kierownika drużyny olimpijskiej – inż. Andre Jovicia.
Niewyjaśnioną kwestią pozostaje start trzeciego serbskiego zawodnika. Miał być nim Živko Vastić, rolnik z Žarkova. W niektórych dokumentach widnieje informacja, że Vastić był na liście startowej, lecz na samym starcie się nie pojawił. Miał on zająć drugie miejsce podczas serbskich kwalifikacji, lecz przed samym wyjazdem nie uzyskał pozwolenia na opuszczenie kraju od króla Piotra I Karadziordziewicia, który uzasadnił swoją decyzję słowami: „као сељак не би могао да се снађе и на прави начин репрезентује Србију / jako chłop nie mógłby dać sobie rady i we właściwy sposób reprezentować Serbię“.