W kwietniu tego roku został zastępcą ministra obrony gen. Otakara Husáka. Od września 1921 r. był szefem sztabu 21 Pułku Piechoty. Od końca 1921 r. do 1923 r. uczył się w Wyższej Szkole Wojennej we Francji, którą ukończył w stopniu podpułkownika. Do 1932 r. służył na różnych stanowiskach w sztabie generalnym armii czechosłowackiej. Został generałem brygady. Na pocz. 1932 r. był ekspertem wojskowym w składzie delegacji na konferencji rozbrojeniowej w Genewie. Krótko pełnił funkcję doradcy ministra spraw zagranicznych Edvarda Beneša. Latem 1933 r. został dowódcą 2 Brygady Piechoty w Chomutovie, zaś w listopadzie tego roku 3 Dywizji Piechoty w Litomierzycach. Od stycznia 1936 r. w stopniu generała dywizji stał na czele okręgu wojskowego w Trenczynie. Po podpisaniu układu monachijskiego 30 września 1938 r., przeszedł do ministerstwa obrony. Następnie został ministrem transportu. Jednocześnie wszedł w skład Najwyższej Rady Obrony Państwa. Po utworzeniu Protektoratu Czech i Moraw w marcu 1939 r., został w kwietniu tego roku premierem rządu. Objął tę funkcję, aby władzy w Protektoracie nie przejęli kolaboranci. Swój program jako premiera określił słowami: