Pojęcie języka pomorskiego pojawia się również w dwóch innych przypadkach – jako określenie kaszubszczyznyStefan Ramułt, Słownik języka pomorskiego, czyli kaszubskiego, Kraków 1893Friedrich Lorentz, Geschichte der Pomoranischen (Kaschubischen) Sprache, Berlin und Leipzig, 1925Friedhelm Hinze, Wörterbuch und Lautlehre der deutschen Lehnwörter im Pomoranischen (Kaschubischen), Berlin 1965 oraz jako nazwa języka, będącego przodkiem współczesnych dialektów słowiańskich, używanych na Pomorzu. Ostatni spośród wymienionych przypadków użycia nie jest zbyt popularny wśród językoznawców, jako iż znaczna ich część doszukuje się genezy gwar pomorskich w staropolszczyźnieAleksander Brückner, Dzieje Języka Polskiego, Wrocław 1960, str. 18–19. Tradycyjna polska dialektologia zalicza grupę pomorską do dialektów języka polskiego.

Do grupy tej zalicza się: gwarę słowińską język kaszubski – utrwalony w utworach literackich i dokumentach urzędowych. wymarłe gwary zachodniopomorskie – uważane również za część grupy zachodniolechickiejT. Lehr-Spławiński, O narzeczach Słowian nadbałtyckich, Toruń 1934, s. 7.