Boks zawodowy Na zawodowym ringu zadebiutował w lutym 2005 roku. W ciągu niespełna 3 lat stoczył 21 zwycięskich walk z rzędu zarówno w wadze superśredniej (168 funtów), jak i półciężkiej (175 funtów). 6 grudnia 2008 roku w swoim 22. pojedynku zmierzył się w Nottingham z miejscowym zawodnikiem, Carlem Frochem (23-0-0) o wakujące mistrzostwo WBC w wadze superśredniej. Pascal przegrał jednogłośnie na punkty (112-116, 111-117, 110-118), doznając pierwszej porażki w profesjonalnej karierze.
W kwietniu 2009 znokautował Argentyńczyka Pablo Daniela Zamorę Nievasa (22-5-1), zdobywając interkontynentalne mistrzostwo WBO. Po tej walce przeszedł do wagi półćiężkiej.
19 czerwca 2009 w Montrealu stanął do walki z mistrzem WBC w wadze półciężkiej, Adrianem Diaconu (26-0-0). Odebrał Rumunowi pas, pokonując go przez jednogłośną decyzję (116-112, 116-111, 115-111.). Trzy miesiące później obronił po raz pierwszy tytuł, wygrywając przez techniczny nokaut w 10. rundzie z Włochem Silvio Branco (59-9-2).
W drugiej obronie tytułu zmierzył się w rewanżowej walce z Diaconu (11 grudnia 2009). Pascal doznał w trzeciej rundzie kontuzji prawego barku, jednak kontynuował walkę, boksując głównie lewą ręką. Nie przeszkodziło mu to w ponownym pokonaniu Rumuna na punkty (117-111, 117-111, 118-110).