Zaogniło to konflikt z Tankredem. Ten nie wpuścił sił Baldwina do Mamistry i przegrał z nim potyczkę nad rzeką Dżajhan (Pyramos). Pod wpływem powszechnego oburzenia, Baldwin oficjalnie pojednał się z Tankredem. Z Mamistry szybko dołączył do armii głównej.
Baldwin a Toros, władca Edessy thumb|Baldwin wkracza do Edessy Baldwin, tym razem ostatecznie, opuścił armię krzyżową w Maraszu. Krzyżowcy wyruszyli w kierunku Antiochii, zaś Baldwin skierował się na wschód. Wkrótce przyłączyli się do niego dwaj dowódcy ormiańscy: Fer i Nicusus. Na początku wiosny 1097 roku Baldwin zajął twierdze Ravendel (Ar-Rawandan) i Turbessel (Tall Bazeir), kończąc podbój ziem na zachód od Eufratu.
Około 1 stycznia 1098 Toros, władca Edessy, wystąpił z prośbą o pomoc w walce z Kurbughą, tureckim atabegiem Mosulu. Baldwin zażądał w zamian, aby władca Edessy mianował go swoim następcą. Ten przystał na to żądanie. 8 lutego 1098 Baldwin zjawił się w Edessie i niemal zaraz po przyjeździe został adoptowany przez Torosa.
Pierwsza, trwająca od 14 do 20 lutego, ekspedycja Baldwina jako współdziedzica Edessy zakończyła się niepowodzeniem. Mimo pomocy księcia Konstantyna z Gargaru, nie udało się mu pokonać Balduka, tureckiego emira Samosaty.