Procesy takie jak erozja, sedymentacja prowadzą do całkowitego zatarcia na powierzchni Ziemi, wszelkich śladów kosmicznych katastrof. Tylko badania geofizyczne pozwalają na odkrywanie podziemnych struktur ukrytych przed okiem geologa stojącego na powierzchni.
Zaledwie trzy lata przed ogłoszeniem odkrycia Krateru Silverpit sugerowano, że dane sejsmiczne z Morza Północnego z dużym prawdopodobieństwem zawierają dowodów na istnienie krateru uderzeniowego: biorąc pod uwagę tempo tworzenia kraterów na Ziemi i wielkość Morza Północnego, oczekiwana liczba kraterów uderzeniowych wynosiła jeden.
Struktura thumb|250px|Dane sejsmiczne obrazujące strukturę krateru. Widoczne są charakterystyczne koncentryczne pierścienie. Obraz został opracowany przez Phila Allena z PGL oraz podróżnika Simona Stewarta pracującego na co dzień w firmie petrochemicznej. thumb|250px|Krater Silverpit przypomina krater Valhalla na Kallisto, księżycu Jowisza