Jakkolwiek architektura organiczna pozostawała zawsze w cieniu stylu międzynarodowego, wywarła wpływ przede wszystkim na jednoprzestrzenne obiekty użyteczności publicznej takie jak kościoły czy teatry. Przy konstrukcjach przekryć o wielkich rozpiętościach wykorzystywano formy przywołujące zawartą w naturze zasadę minimalnego wykorzystania materiału. Do rozwoju architektury organicznej epoki modernizmu przyczynił się postęp w naukach takich jak akustyka i materiałoznawstwo, które potwierdziły sens tworzonych częściowo instynktownie plastycznych form, jak również nowe techniki obliczeniowe.
Architektura organiczna rozwija się do chwili obecnej w epoce postmodernizmu.
Wybrani przedstawiciele Alvar Aalto Rudolf Steiner Hermann Finsterlin Hugo Häring Imre Makovecz Hans Scharoun Frank Lloyd Wright Antoni Gaudí
Zobacz też Historia architektury Blob
Literatura
Aleksander Serafin, Abstrakcja geometryczna, a forma organiczna, Wydawnictwa Politechniki Łódzkiej, Łódź 2014, . Peter Blundell-Jones, Hugo Häring: the organic versus the geometric, Edition Axel Menges, Stuttgart 1999, .
Linki zewnętrzne Architektura organiczna Podstrony portalu antropozofia.net poświęcone architekturze organicznej
Organiczna