San Giorgio Maggiore (dosł. Święty Jerzy Większa) – wyspa Laguny Weneckiej na północy Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Wenecji Euganejskiej.
San Giorgio Maggiore jest niewielką wyspą położoną naprzeciw Placu św. Marka w Wenecji. Od Giudecchi oddziela ją niewielki kanał Grazia. Z pozstałych stron oblewają ją wody Kanału Giudecchi, Basenu św. Marka, Kanału św. Marka. Na południe od wyspy otwiera się akwen Laguny Weneckiej. Wyspa stanowi część dzielnicy Sestiere di San Marco.
Historia Od momentu założenia miasta wyspa San Giorgio Maggiore była własnością rodziny patrycjuszy weneckich Memmo. Nazywana była wówczas Isola Memmia.
Na przełomie VIII–IX w. na wyspie wzniesiono drewniany kościół pod wezwaniem św. Jerzego. Od tego czasu wenecjanie zaczęli nazywać ją Święty Jerzy Większa dla odróżnienia od położonej w Lagunie Weneckiej wyspy San Giorgio in Alga. W 982 doża Tribuno Memmo ofiarował ją benedyktynowi Giovanniemu Morosiniemu. Mnich ten zdecydował się na wybudowanie opactwa San Giorgio Maggiore, którego został pierwszym opatem.