PG 20, 1540BC..
thumb|290px|Tekst Symbolu nicejskiego na papirusie z Oksyrynchos (p2067, tom XVII), V wiek.
Atanazy Wielki (295–373) – był na soborze w wieku trzydziestu lat jako sekretarz biskupa Aleksandrii, Aleksandra. Ariusz, którego poglądy były omawiane i potępione na soborze, był księdzem tej właśnie diecezjiPor. Zapis nałożenia kary suspensy na Ariusza przez bpa Aleksandra wraz z prezbiterium Aleksandrii, Deposition of Arius , w: Dzieła Atanazego (Documenta Catholica Omnia).. Atanazy przesłał nicejski symbol wiary cesarzowi Jowianowi w liście: Epistula ad Iovianum imperatoremPG 26,827BC.. Zamieścił go również w dziele De decretis Nicaenae synodi, rozdz. 37, par.2Wydanie krytyczne: .
Wczesnym świadkiem tekstu Symbolu jest też List 125,2 Bazylego Wielkiego (329–379)PG 32,548C.. Natomiast tekst przekazany przez sobór chalcedoński nie jest uważany za wierny.
Łaciński tekst zachował się u Hilarego z Poitiers w De synodis, 84PL 10, 536A..
GrekaDS 125 – ŁacinaZakończenie oryginalnej modlitwy nicejskiej.Tekst za Hilarym z Poitiers, De synodis rozdz. 84, Patrologia Latina10, 536A. W nawiasach różnice z oryginałem greckim.