Terytoria Późniejsza dynastia Tang u szczytu swoich sił kontrolowała znacznie więcej terenów niż Późniejsza dynastia Liang. Władzą obejmowała nie tylko całe północne Chiny, ale także swoje rdzenne Shanxi. Opanowała również tereny wokół Pekinu i Shaanxi, które nie były całkowicie pod kontrolą Późniejszych Liang. Największy zasięg terytorialny państwo Późniejszych Tang osiągnęło w 925 roku kiedy podbiło ziemie dawnego Shu znajdujące się w dzisiejszym Syczuanie. Następnie z powodów walk wewnętrznych i kitańskich interwencji siła Późniejszych Tang osłabła.
Znaczenie Znaczenie Późniejszej dynastii Tang w dziejach chińskich jest znacznie większe niż sugerowałby jej krótki okres istnienia. Była to bowiem pierwsza, od czasów Północnych Dynastii Xianbei, próba rządzenia Chinami przez obce plemiona. Późniejsza Dynastia Tang była pierwszą z trzech zakładanych przez Turków Shatuo na terenie Chin, poprzez które kontrolowali oni kraj i Chińczyków. Podobnie będą później postępować inne ludy najeżdżające Chiny - choćby Mongołowie czy Mandżurowie.
Władcy Li Cunxu (李存勗) panował w latach 923-926 Li Siyuan (李嗣源) panował w latach 926-933 Li Conghou (李從厚) panował w latach 933-934 Li Congke (李從珂) panował w latach 934-937
Bibliografia Mote F.W., Imperial China: 900-1800, Harvard University Press, 1999 Gumilow Lew, Śladami cywilizacji Wielkiego Stepu, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2004
Kategoria:Chińskie dynastie