Józef Antoni Łaszcz z Tuczap herbu PrawdzicRodzina, herbarz szlachty polskiej, t. IX, Warszawa 1912, s. 275. (ur. 1704, zm. 1 lutego 1748 w ŁaszczowieKrzysztof R. Prokop, Wiadomości do biografii biskupów oraz opatów i ksień z ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów z osiemnastowiecznej prasy warszawskiej doby saskiej i stanisławowskiej (1729-1795), w: Archiwa, Biblioteki I Muzea Kościelne, t. 86, 2006, s. 309.) – duchowny rzymskokatolicki, wyświęcony na księdza 25 marca 1729. Mianowany sufraganem chełmskim i tytularnym biskupem Antipatris 23 czerwca 1738. Od 7 sierpnia 1741 biskup-koadiutor kijowski, zmarł przed objęciem diecezji, kanclerz gnieźnieński, kanonik gnieźnieńskiej kapituły katedralnej w 1728 rokuPrałaci i kanonicy katedry metropolitalnej gnieźnieńskiej od roku 1000 aż do dni naszych. Podług źródeł archiwalnych, opracował Jan Korytkowski, t. II, Gniezno 1883, s. 515-516., kanonik krakowski i poznański, opat komendatoryjny hebdowski w 1732 rokuPiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965–1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 262., starosta jasielski, starosta grabowiecki w latach 722–1726Urzędnicy województwa bełskiego i ziemi chełmskiej XIV-XVIII wieku. Spisy. Oprac. Henryk Gmiterek i Ryszard Szczygieł. Kórnik 1992, s.