Leonor Fini (ur. 30 sierpnia 1907 w Buenos Aires, zm. 18 stycznia 1996 w Aubervilliers) – argentyńsko-włoska malarka surrealistyczna.
Życiorys Urodziła się w Buenos Aires w Argentynie, jako córka Malviny Braun Dubich (ur. w Trieście, o korzeniach niemiecko-słowiańskich) i Herminio Fini (Włocha z Benevento), wychowywała się w Trieście we Włoszech. W wieku 17 lat przeniosła się do Mediolanu, a następnie do Paryża. Tam poznała: Paula Éluarda, Maxa Ernsta, Georges’a Bataille’a, Henri Cartier-Bressona, Pabla Picassa, André Pieyre de Mandiargues oraz Salvadora Dalego i jego żonę Galę. Podróżowała po Europie samochodem Cartier-Bressona, który w czasie jednej z takich podróży wykonał słynne zdjęcie Fini nago w basenie. Zdjęcie to sprzedano w 2007 za 305 000 dolarów (co jest ceną rekordową za jego pracę).
Malowała portrety Jeana Geneta, Anny Magnani, Jacques’a Audiberti, Alidy Valli, Jeana Schlumbergera (projektant biżuterii) i Suzanne Flon, jak również wielu innych znanych celebrytów Paryża.
Mimo bliskich związków z kręgiem surrealistów, sama nie uważała się za jedną z nich. Jednak jej prace wystawiano często razem z dziełami surrealistów. Jej obrazy są bardzo osobiste i symboliczne, czasem nieco teatralne.