w Stryju, Przemyślu, Samborze, Drohobyczu, Borysławiu i Rzeszowie.
Kariera w Warszawie W 1919 występował w warszawskim teatrze „Miraż” prezentując monologi. W 1919–1921 grał i reżyserował w Teatrze Nowości w Krakowie. W sezonie 1921/22 został zaangażowany do warszawskiego Teatru Nowości. W latach dwudziestych stał się jednym z najpopularniejszych aktorów rewiowych i kabaretowych Warszawy. Pisał monologi, teksty, był aktorem i reżyserem warszawskich teatrzyków rewiowych i kabaretowych: Teatru Nowości (do 1923, a okresowo także członkiem komitetu artystyczno-administracyjnego tego teatru), „Qui Pro Quo” (1922–1925, 1928–1932), „Stańczyka” (1922–1923), „Perskiego Oka” (1925–1927), „Teatru Niewiarowskiej” (1926), „Hollywoodu” (1929), „Bandy” (1931–1932), „Feminy”, „Rex” (1933), „Wielkiej Rewii” (1934–1935, gdzie 24 marca 1935 obchodził jubileusz dwudziestopięciolecia pracy artystycznej), w restauracji Polonia (1934), „Cyruliku Warszawskim” (1935–1939), „Hollywoodu” (1936), „Teatru 13 Rzędów” (sez. 1936/37), restauracji Ziemiańska (1936), teatru „Figaro” (1939).