W 1966 roku Henryk Janocha przedstawił informacje o osadnictwie wczesnośredniowiecznym na Krzyżance na podstawie odkrytych trzech jam paleniskowych z zawartością spalenizny i zabytków ruchomych (ceramika, krzesiwka, groty, nożyki). Ocenił także, że ślady osadnictwa na wzgórzu zostały silnie zniszczone poprzez późniejsze intensywne użytkowanie Góry Chełmskiej w średniowieczu. Henryk Janocha na podstawie zebranego materiałów, braku śladów osadnictwa mieszkalnego, położenia geograficznego, braku wody na obszarze całej Góry Chełmskiej – postawił hipotezę, że ślady osadnicze na Krzyżance należy wiązać przede wszystkim z istniejącym tu we wczesnym średniowieczu ośrodkiem kultu pogańskiego Pomorzan.
W 1974 r. Henryk Janocha stwierdził, że we wczesnym średniowieczu na Krzyżance znajdowało się domostwo drewniane (odkryte w 1961 r.) Domostwo posiadało palenisko kamienne o średnicy ok. 40 cm, a kolejne palenisko znajdowało się 14 m poza resztkami pierwszego domostwa. Prócz domostwa odkryto również 7 jam paleniskowych, które w układzie przestrzennym miały tendencję do kolistego otaczania szczytu Krzyżanki i znajdującego się tam domostwa. Według Henryka Janochy owe ślady domostwa z dwoma paleniskami stanowią resztki kąciny pogańskiej, funkcjonującej przynajmniej od połowy IX wieku do końca XII wieku.