Krwotok podpajęczynówkowy jest rodzajem udaru mózgu i stanowi 1–7% wszystkich udarów. Może doprowadzić do śmierci lub niepełnosprawności, nawet jeśli został zdiagnozowany i leczony na wczesnym etapie. Prawie połowa wszystkich przypadków krwotoku podpajęczynówkowego jest śmiertelna, a 10–15% wszystkich chorych umiera przed przybyciem do szpitala. Ci którzy przeżyją, często mają problemy neurologiczne.
Objawy Typowym objawem podpajęczynówkowego krwawienia jest piorunujący ból głowy (opisywany przez pacjentów „jakby zostali kopnięci w głowę”, albo „najgorszy ból w życiu”, pojawiający się w ciągu kilku sekund do kilku minut). Ból ten często pulsuje w kierunku potylicy (tyłu głowy). Ból pojawia się gwałtownie, nierzadko podczas wysiłku fizycznego. U 30–40% chorych na kilka dni lub tygodni przed właściwym krwotokiem występuje tzw. ból zwiastunowy (ang. sentinel headache). U jednego na dziesięciu pacjentów, którzy zgłaszają się do lekarza z podobnym bólem głowy, diagnozowany jest później krwotok podpajęczynówkowy. U około jednej trzeciej pacjentów nie występują żadne inne objawy oprócz charakterystycznego bólu głowy. W zależności od lokalizacji tętniaka mogą występować ogniskowe objawy neurologiczne, takie jak porażenie nerwu okoruchowego, niedowład połowiczy, afazja lub zaburzenia pola widzenia.