Gustaw Poluszyński (ur. 15 września 1887 we wsi Szeszory koło Stanisławowa, zm. 12 lutego 1959 we Wrocławiu) – polski biolog, zoolog i parazytolog. Syn Ferdynanda i Marii z d. Karatnickiej.
Życiorys Uczeń prof. Józefa Nusbaum-Hilarowicza, w 1911 ukończył studia na Uniwersytecie Lwowskim, w 1922 uzyskał tam tytuł doktora nauk, został wówczas starszym asystentem, a następnie docentem. W 1928 przedstawił na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym pracę habilitacyjną, a dwa lata później został powołany na profesora Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. W 1935 był członkiem założycielem Polskiego Towarzystwa Zoologicznego, dwa lata później objął stanowisko kierownika zakładu Zoologii z Parazytologią i Biologii Ogólnej. Po wkroczeniu do Lwowa Armii Czerwonej i przyłączeniu miasta do Ukraińskiej SRR w latach 1939–1941 był profesorem Lwowskiego Instytutu Weterynaryjnego. W okresie okupacji niemieckiej wykładał na Państwowych Zawodowych Kursach Weterynaryjnych (Staatliche Tierarztliche Fachkurse). Po wysiedleniu ze Lwowa w 1945 zamieszkał we Wrocławiu, gdzie został profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Wrocławskiego i Wyższej Szkoły Rolniczej.