1650), ale głównie znana jest z prac Friedricha Bernharda Wernera (1736) i Heinricha Mützela (1824).

Kształtem i funkcją kaplica nawiązywała do idei Świątyni Grobu Pańskiego – anastasis, popularnej w średniowieczu, jak i w okresach późniejszych. Podobne kaplice powstawały w Doberanie (kaplica św. Michała), w Darłowie (kaplica św. Gertrudy z końca XV wieku), kaplica w Koszalinie z końca XIV wieku czy w Słupsku – kaplica św. Jerzego z końca XV wieku.

W 1848 roku kaplica została rozebrana aż po fundamenty, których fragmenty odkryto podczas prac remontowych w latach 1998–1999. Z kaplicy zachował się gotycki mszał datowany na początek XV wieku będący częścią jej ołtarza. Z późniejszego okresu zachowały się zespoły epitafiów renesansowych i manierystycznych z połowy XVII wieku, które znajdowały się na ścianach kaplicy.