Woroszyłowa w Moskwie; od września 1963 do marca 1964 – dowódca 7 Brygady Lotnictwa Bombowego w Powidzu; od marca 1964 do października 1967 – dowódca 16 Dywizji Lotnictwa Myśliwsko-Szturmowego w Pile; od października 1967 do lipca 1970 – dowódca 2 Brandenburskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwsko – Szturmowego w Pile; od grudnia 1969 do listopada 1972 – zastępca Dowódcy Wojsk Lotniczych ds. techniki i zaopatrzenia; od listopada 1972 do sierpnia 1979 – zastępca szefa Inspekcji Sił Zbrojnych ds. lotnictwa i OPK; od sierpnia 1979 do grudnia 1980 – zastępca szefa kierunku zachodniego w Zarządzie I Wojsk Lotniczych Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw - Uczestników Układu Warszawskiego w Moskwie; od maja 1981 do kwietnia 1984 – doradca szefa Głównego Zarządu Szkolenia Bojowego ds. lotnictwa.

9 października 1968 na mocy uchwały Rady Państwa PRL został awansowany na stopień generała brygady; nominację wręczył mu w Belwederze 12 października 1968 przewodniczący Rady Państwa marszałek Polski Marian Spychalski.

Był pilotem wojskowym I klasy z nalotem ogólnym około 4000 godzin, s. 392.