Do najważniejszych należą Walter (Śpiewacy norymberscy), Eléazar (Żydówka), Jean de Leyde (Prorok), Raoul (Hugenoci), Faust, Assad (Królowa Saby), Książę (Rigoletto), Manrico (Trubadur), Radames (Aida), Canio (Pajace), Kalaf (Turandot – premiera wiedeńska w 1926), Lohenhrin, a przede wszystkim Otello. Do jego repertuaru należały jednak także role typowo liryczne, jak Tamino (Czarodziejski flet), Julian (Luiza Charpentiera), Faust czy George Brown (Biała dama François-Adriena Boieldieu).
thumb|240px|W ogrodzie z córką (Rottach-Egern, 1918)
Niekiedy brał udział także w przedstawieniach operetek – np. jako Barinkay w Baronie cygańskim (Wiedeń 1910), a także, z wielkim sukcesem, w Sinobrodym (Barbe-bleue) Offenbacha (Berlin 1929) – i rewiach (w 1924 w berlińskiej Komische Oper – Das hat die Welt noch nicht geseh’n). Pod koniec kariery rzadziej występował w operach, częściej natomiast w koncertach solowych, zwłaszcza jako wykonawca pieśni: jego tournée w tym charakterze cieszyły się znacznym powodzeniem. Rozpoczął natomiast karierę filmową – wystąpił w ok. 50 filmach niemieckich i austriackich, ze względu na swój talent komiczny głównie komediach, najczęściej w rolach ojców i wujków (m.in.