Najwcześniejsze wzmianki 1382 r. – pieczęć Piotra Drzeczkowskiego z Morkowca 1388 r. – pieczęć Macieja, Filipa oraz Wincentego Drzeczkowskich z Morkowca 1389 r. – zapiska sądowa
Chorągiew z herbem Wieniawa Jana z Obiechowa brała udział w bitwie pod Grunwaldem.
Mimo że Wieniawici nie uczestniczyli w akcie adopcji herbowej w trakcie unii w Horodle, to już w XV wieku herb pojawił się na Litwie.
Legenda herbowa Kacper Niesiecki podaje następującą legendę: Morawska wersja legendy herbowej Pernsteinów podana przez B. Paprockiego w „Zwierciadle sławnego Margrabstwa Morawskiego” (1593) jest bardzo podobna, z tą różnicą, iż bohater nazywał się Věňava i był węglarzem, któremu król czeski za ów wyczyn nadał szlachectwo i ziemię w okolicy późniejszego zamku Pernštejn.
Etymologia Istnieje kilka przekazów tłumaczących genezę nazwy herbu odwołaniami do legendy herbowej. Marcin Bielski uważał, że nazwa Wieniawa pochodzi witki, którą Łastek żubrowi wsadził w nozdrza. Natomiast Szymon Okolski stawiał dwie hipotezy. Według pierwszej, nazwa herbu pochodzi od imienia rycerza. Druga mówi, że gdy rycerz przyprowadzał księciu żubra, krzyczał w języku morawskim Wien haw, co znaczy pójdź sam.