Terapont Biełozierski, Terapont Możajski, imię świeckie: Fiodor Poskoczin (ur. 1337 w Wołokołamsku, zm. 27 maja 1426 w Łużkach) – święty mnich prawosławny.
Życiorys Pochodził z rodziny szlacheckiej. W wieku czterdziestu lat złożył śluby zakonne w Monasterze Simonowskim w Moskwie, przed jego przełożonym, ihumenem Teodorem (również późniejszym świętym prawosławnym). Poznał tam mnicha Cyryla, razem z którym spotykał się z Sergiuszem z Radoneża i słuchał jego pouczeń duchowych. Następnie zakonnicy Terapont i Cyryl wyjechali na północ dzisiejszej Rosji, nad Jezioro Białe. Początkowo mieszkali razem w miejscu, gdzie powstał następnie Monaster Cyrylo-Biełozierski, po czym, za zgodą Cyryla, Terapont przeniósł się na nowe miejsce, między jeziorami Pawskim i Borodawskim. Wzniósł pustelnię w lesie i zamieszkał w niej samotnie, żyjąc w całkowitym milczeniu. Kilkakrotnie był napadany. Ostatecznie zdobył jednak znaczny autorytet duchowy i zaczął gromadzić wokół siebie uczniów. Powstała w ten sposób wspólnota, która przerodziła się w Monaster Terapontowski. W 1398 Terapont wzniósł na jej potrzeby drewnianą cerkiew Narodzenia Matki Bożej. Wspólnie z innymi mnichami zbudował również zespół cel.