Na początku lat 30. XX wieku tarnowska komunikacja odczuła skutki wielkiego kryzysu w gospodarce. Wiele osób w mieście straciło pracę, a linie przestały być rentowne. Zlikwidowano więc obie linie autobusowe, a na linii tramwajowej ograniczono przywileje na przejazdy. W 1942 niemieccy okupanci zlikwidowali linię tramwajową. W zamian sprowadzono dwa używane autobusy, które kursowały na trasach: Tarnów – Fabryka Azotowa oraz Rzędzin – ulica Czerwona w Mościcach. W 1944 pojazdy zostały wywiezione z miasta.
Lata 1945–1968
thumb|Mercedes Cito stylizowany na przedwojenny tramwaj
Po wojnie rozpoczęto przebudowę miasta, budowę nowych zakładów pracy oraz rozbudowę istniejących. Magistrat podjął decyzję o reaktywowaniu linii autobusowej komunikacji miejskiej. W 1951 powołano Miejską Komunikację Samochodową przy Miejskim Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej. W tym czasie kursowały dwie linie z Rzędzina do Mościc. W 1953 utworzono 3. linię do nowych zakładów M-7 na Piaskówce (potem Tamel Tarnów). Do obsługi linii zakupiono dwa używane autobusy. W 1957 MKS przekształcono w samodzielną spółkę – Miejskie Przedsiębiorstwo Autobusowe, a w 1958 powołano Radę Zakładową liczącą 7 osób.