25 mm, po obu stronach tylnego komina. thumb|Niszczyciel proj. 31 „Striemtielnyj” w 1961 Od 1957 roku, osiem niszczycieli zmodernizowano do projektu 31, w celu polepszenia ich możliwości zwalczania samolotów i okrętów podwodnych (wejście do służby w latach 1960–1962). Podstawowym celem było jednak wykorzystanie ich jako okręty rozpoznania radiotechnicznego i tak też były zaklasyfikowaneW.P. Zabłocki: Tainstwiennyje korabli admirała Gorszkowa. Eskadriennyje minonoscy projekta 31, Morskaja Kollekcija nr dodatkowy 1/2010, s. 7–8 .. Modernizacja uzbrojenia polegała na zastąpieniu podwójnej wieży armat plot. 85 mm i ośmiu działek 37 mm przez pięć stanowisk automatycznych armat plot. 57 mm ZIF-71 z dwoma radarami kierowania ogniem Fut-B. Zdjęto też jeden dziobowy pięciorurowy aparat torpedowy, za to w skład uzbrojenia weszły samonaprowadzające się torpedy przeciw okrętom podwodnym SET-53. Przed nadbudówką dziobową ustawiono dwie wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych RBU 2500 z systemem kierowania ogniem Smiercz. Zamontowano też nowsze radary i stację hydrolokacyjną GS-572 Herkules. Zgodnie z nowym przeznaczeniem, okręty otrzymały aparaturę rozpoznania radiotechnicznego, lecz okręty posiadały dwa warianty tego wyposażenia i całościowe rozpoznanie miało być wykonywane parą okrętów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Niszczyciele projektu 30bis · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.