św. Marta ma ciemnoczerwony płaszcz i zieloną suknię, św. Agnieszka – zielony płaszcz z ciemnobłękitną podszewką i ciemnoczerwoną suknię. Święta Klara ubrana jest strój zakonny: czarny habit i welon z białą podwiką. Każda ze świętych ma głowę otoczoną ozdobnymi nimbami. Dynamiczne upozowanie świętych zostało zestawione ze sztywnym i statycznym układem ławy, drzewka i posadzki, której płyty i spoiny nie układają się zgodnie z zasadami perspektywy. Ciemne neutralne tło obrazu przysłania namalowana na srebrnej folii ciemnoczerwona kotara z bogatą dekoracją ornamentalną.
Obraz Święte Marta, Agnieszka i Klara został opublikowany po raz pierwszy w 1929 w opracowaniu monograficznym pióra Michała Walickiego. Odtąd dzieło – a zwłaszcza kwestie proweniencji artystycznej, datowania, a także pierwotnego miejsca i funkcji dzieła – stały się przedmiotem dyskusji historyków sztuki. Proponowane przez badaczy różne wersje datowania mieszczą się w granicach od schyłku XIV w. po 1440 r. Michał Walicki przypuszczał, iż obraz wykonano w pracowni krakowskiej, a jego twórca był zaznajomiony z malarstwem czeskim schyłku XIV wieku.