Drugi człon, liczący 2,9 m długości i 1,37 m średnicy, zasilany był przez dwukomorowy silnik Gamma 2, który zapalał się na krótko po silnikach odpowiedzialnych za separację, i pracował przez 123 sekundy. Trzy minuty po starcie, w trakcie zapłonu drugiego członu rakiety, odrzucano osłonę ładunku użytecznego.
thumb|left| Dwa pierwsze człony i otwarta osłona ładunku użytecznego lotu R4 na wystawie w Muzeum Nauki w Londynie. Po około 257 sekundach lotu oddzielano drugi człon, a rakieta rozpoczynała ruch swobodny, osiągając apogeum. Natychmiast po separacji podnoszono ciśnienie w systemie kontroli położenia i wysokości drugiego członu. Podczas ruchu swobodnego za pomocą systemu kontroli położenia i wysokości utrzymywano odpowiednie ukierunkowanie na separację trzeciego członu. Pod koniec fazy bezwładności przyśpieszano ruch obrotowy trzeciego członu do trzech herców (180 obrotów na minutę) za pomocą sześciu rakiet Imp. Pięć sekund później oddzielano trzeci człon, który zapalał się po kolejnych 10 sekundach ruchu swobodnego. Trzeci człon był rakietą Waxwing na paliwo stałe i pracował przez 55 sekund.