Józef Kalasanty Pędracki (ur. 1825 w Tarnowie, zm. 11 kwietnia 1883 tamże) – polski polityk, działacz patriotyczny i społeczny, trzykrotny burmistrz Tarnowa (1859–1861, 1862–1864, 1866–1867), uczestnik Wiosny Ludów.
Życiorys Józef Kalasanty Pędracki urodził się najprawdopodobniej w 1825 w Tarnowie (podawane są również inne daty i miejsca urodzenia, m.in. 1822). Był synem Kazimierza Pędrackiego, oficera wojska Księstwa Warszawskiego i Marianny Serafin. Po zakończeniu edukacji w 1847 rozpoczął pracę jako administrator majątku, porzucił ją jednak w roku następnym i wyjechał do Lwowa, gdzie jako członek Gwardii Narodowej wziął udział w wydarzeniach Wiosny Ludów. Po ustaniu walk powrócił do Tarnowa i znalazł zatrudnienie w magistracie.
20 kwietnia 1850 Józef Pędracki został zaprzysiężony jako asesor magistratu. Rok później ożenił się z Marianną Żelazowską, z którą miał ośmioro dzieci. W 1858 został mianowany przez władze austriackie burmistrzem miasta Tarnowa. W 1861 odszedł ze stanowiska (objął je Franciszek Lorber), oskarżany przez władze o tolerowanie patriotycznych sympatii mieszkańców miasta. Zajął się wówczas pracą społeczną, będąc współtwórcą i pierwszym dyrektorem tarnowskiej Kasy Oszczędności.