282, Świat Książki, Warszawa 2000, Nr 2437., ale uznanie go za rzeczywistego cesarza jest sprawą dyskusyjną.
Mikołaj II, w imieniu swoim i syna Aleksego, abdykował na rzecz swojego brata Michała. Tego samego dnia Michał otrzymał telegram od Mikołaja II, który tytułował go cesarzem wszechrosyjskim Michałem II. Panowanie Michała II trwało jedną noc, gdyż następnego dnia odmówił przyjęcia korony i oświadczył, że przyjmie ją tylko wtedy, gdy przekaże mu ją KonstytuantaManifest o abdykacji Mikołaja II, Deklaracja Rządu Tymczasowego i odmowa objęcia tronu przez wielkiego księcia Michała ..
Do tego czasu przekazał władzę Rządowi Tymczasowemu z księciem Gieorgijem Lwowem na czeleHistoria najnowsza (wiek XIX i XX), Warszawa: Kultura i wiedza, 1934, s. 374–375. i akt ten podpisał posługując się tytułem wielkiego księcia. Tak więc opinie, czy należy zaliczać go do cesarzy rosyjskich, są podzielone: nie został koronowany, formalnie odmówił przyjęcia korony, nie posługiwał się tytułem cesarskim, ani też nie sprawował rzeczywistej władzy. Z drugiej strony, to na jego rzecz abdykował Mikołaj II i to on wydał ostatni akt o znaczeniu państwowym sygnowany przez dom Romanowów.