Historia Osadnictwo pierwotne na terenie obejmującym gminę koncentrowało się głównie na wyższych niezalewanych przez Wartę terenach, wzdłuż krawędzi pradoliny, tj. wzdłuż drogi Gorzów – Kostrzyn, a także w mniejszym stopniu w sąsiedztwie wsi Racław i Stanowice na wysoczyźnie gorzowskiej. W okresie średniowiecza, na najkorzystniejszych dla osadnictwa terenach obecnej gminy, powstały najstarsze tutaj wsie: Jenin, Łupowo, Racław i Stanowice (XIII w.). Mieszkańcy znajdowali na wysoczyźnie pola pod uprawę zbóż, a w dolinie łąki na paszę dla bydła. Mieli prawo łowiectwa i zbieractwa na terenie zalewowym. Początek kolonizacji, na tym odcinku pradoliny toruńsko-eberswaldzkiej, można określić na 1686 rok, kiedy to z inicjatywy władz miejskich Gorzowa, założono wieś Chwałowice (Landsberg Hollander). W 1726 r. powstały kolejne wsie: Jeninek, Podjenin oraz Jeniniec.