resortem tymczasowo kierował do 18 października 1993. W latach 1995–1997 był dyrektorem ds. osadnictwa w Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa.

Od 1992 należał do Stronnictwa Ludowo-Chrześcijańskiego: od 1994 był wiceprezesem zarządu wojewódzkiego w Szczecinie i członkiem zarządu krajowego SLCh. W 1997 przystąpił do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego, od stycznia 1997 do lutego 1998 pełniąc funkcję prezesa tej partii, następnie do marca 2000 przewodniczącego rady politycznej, a do kwietnia 2001 wiceprezesa. Z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność zasiadał w Sejmie III kadencji (1997–2001).

Od 31 października 1997 do 26 marca 1999 sprawował urząd ministra rolnictwa i rozwoju wsi w rządzie premiera Jerzego Buzka. W 2001 przystąpił do Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów i jako jego kandydat bezskutecznie ubiegał się o reelekcję z listy AWSP. Następnie działał w Stronnictwie Konserwatywno-Ludowym – Ruchu Nowej Polski oraz w Partii Centrum. W 2011 bez powodzenia startował do Senatu jako kandydat niezależny z poparciem Obywateli do Senatu.

Po zakończeniu pracy w parlamencie zajął się działalnością doradczą, doradzając przedsiębiorstwom prywatnym. Został wykładowcą na uczelniach wyższych, m.in.