Etymologia Według Słownika etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych nazwa Nowina pochodzi od nazwy osobowej Nowina (Słownik Staropolskich Nazw Osobowych), por. Nowo- II (Staropolskie Odapelatywne Nazwy Osobowe).
Nazwa może również pochodzić od cytowanego przez Kaspra Niesieckiego rotmistrza o imieniu Nowina.
Legenda herbowa Legenda opowiada o rotmistrzu o imieniu Nowina, synu kotlarza, służącym Bolesławowi Krzywoustemu. Podczas odwrotu po przegranej wskutek zdrady Skarbimira, wojewody krakowskiego w bitwie z Rusinami w 1121 roku, koń władcy był już zmęczony, co widząc Nowina odstąpił księciu swego. Wdzięczny Krzywousty nadał rotmistrzowi herb przedstawiający ucho kotła, na pamiątkę zawodu ojca bohatera, i miecz otłuczony. Błękitne pole tarczy herbowej jest upamiętnieniem przegranej bitwy. Nowina pojmany został później w Czechach wraz ze swym hetmanem i skuty z nim za nogę jednym łańcuchem. Dzielny rotmistrz uciął sobie nogę do kolana i umożliwił w ten sposób ucieczkę dowódcy, z nogą Nowiny zresztą przywiązaną do pasa. Dopiero po trzech dniach, kiedy hetman był już daleko. Nowina wezwał straże. Czesi docenili jego męstwo i po opatrzeniu rany odesłano Nowinę do Polski, gdzie w nagrodę dodano do herbu klejnot z nogą zakutą w zbroję złotą.