Oprócz piosenek kabaretowych napisał w tym czasie dwie opery. Pierwszą, Frau Denise, wystawiono w 1902 roku w Hamburgu. Najpoważniejszą konsekwencją tego faktu w życiu kompozytora było nawiązanie kontaktów z wydawnictwem muzycznym "Harmonie" i ślub z siostrą wydawcy Bertą Jadassohn. Druga z oper Irrlicht została wystawiona w 1904 roku w Mannheimie budząc szerokie zainteresowanie młodym kompozytorem. Skłoniło to Rudolfa Bernauera współdyrektora teatrzyku "Böse Buben" do poszukania dla Falla libretta operetkowego. Bernauer zaproponował Fallowi Buntownika Ernsta Welischa, tekst słaby z głupimi sytuacjami i niesmacznymi kalamburami. Fall napisał jednak na tyle dobrą muzykę, że doświadczony Wilhelm Karczag dyrektor Theater an der Wien przyjął sztukę bez zastrzeżeń wypłacając twórcom zaliczkę w wysokości 12 tysięcy guldenów. Podczas premiery 25 listopada 1905 roku wybuchła awantura. Publiczność syczała na widok odtwórców głównych ról Louisa Treumanna i Mizzi Günther. Do zdania publiczności przyłączyła się prasa i sztuka po pięciu przedstawieniach została zdjęta z afisza.