W sierpniu 1939 został zmobilizowany i przydzielony do Sztabu Głównego Wojska Polskiego. W czasie kampanii wrześniowej, po agresji ZSRR na Polskę, 18 września 1939 pod Tarnopolem (Jabłonowo pow. Kopczyńce) wpadł w ręce sowieckieSławomir Kalbarczyk – Z badań nad losami polskich parlamentarzystów represjonowanych przez władze sowieckie w latach 1939–1941, w: Okupacja sowiecka ziem polskich 1939–1941, pod red. Piotra Chmielowca, Rzeszów – Warszawa, 2005, s. 163.. Był więziony w Kamieńcu Podolskim. Według stanu z kwietnia 1940 był osadzony w obozie jenieckim w Kozielsku. Między 19 a 21 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 035/4 z 16 kwietnia 1940, pozycja 68. Między 20 a 22 kwietnia 1940 został zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 618 – dosł. określony jako Sląski Jan (raport dzienny z 28 kwietnia 1943).