Grupa działała do 1835.
Następny był utworzony również w 1832 we Lwowie Związek Dwudziestu Jeden, do którego należeli m.in. Seweryn Goszczyński, Ignacy Kulczycki, Jan Podolecki, Ludwik Jabłonowski, Wincenty Pol, Ksawery Krasicki, Franciszek Jan Smolka. W 1832 powstał również Związek Bezimienny, utworzony w celu pomocy działaniom Józefa Zaliwskiego. Założył go Wincenty Tyszkiewicz, a przestał istnieć w 1833.
W 1833 Karol Borkowski, Seweryn Goszczyński i Henryk Dmochowski utworzyli organizację powiązaną z węglarstwem europejskim – Związek Węglarstwa Polskiego. Organizacja ta zbudowała rozległą sieć konspiratorów, utworzyła też w 1833 niższą niezależną organizację – Związek Przyjaciół Ludu. Pierwsze władze ZPL to: Seweryn Goszczyński, Jerzy Bułharyn, Ignacy Kulczycki, Leon Zaleski, a następne: Hugo Wiśniowski, Teofil Wiśniowski, Ludwik Jabłonowski, Jan Prochaska. Istniał do 1834.
W 1834 powstało Węglarstwo Polskie, niezależne od węglarstwa europejskiego. Działali w nim Hugo Wiśniowski, Franciszek Smolka oraz część członków Związku Przyjaciół Ludu.