Ze względu na niejednolite ujęcie formacji i wciąż jej słabe poznanie w wielu obszarach dane o zasobach u różnych autorów czasem istotnie się różnią. Amerykańskie lasy mgielne są bardzo zróżnicowane pod względem warunków wilgotnościowych, afrykańskie są zwykle suchsze, a azjatyckie zwykle bardzo wilgotne.
Ze względu na występowanie lasów mglistych w specyficznych warunkach siedliskowych i klimatycznych wykształcają się one na mniej lub bardziej izolowanych masywach górskich, w wielu lokalizacjach zajmują nie więcej jak 5–10 km².
Warunki kształtowania się Lasy mgliste występują na stokach gór zwróconych ku morzu, zwykle na rzędnych między 500 a 2500 m n.p.m., czasem do 3000 m, przy czym w poszczególnych lokalizacjach tworzą zwykle piętro o wysokości ok. 300 m. Klimat jest tu ekstremalnie wilgotny, do czego poza opadami przyczynia się regularnie występująca tu kondensacja chmur i w efekcie częste mgły. Silne zachmurzenie skutkuje słabym nasłonecznieniem (średnio obniżone jest o ok. 30%), temperatury są tu niższe niż w niżej położonych obszarach, choć nadal wysokie, gleby są kwaśne i ubogie.