W r. 64 p.n.e. Antioch zawarł pokój z wodzem Pompejuszem, kiedy ten najechał Syrię. Antioch i Pompejusz stali się od tej pory sprzymierzeńcami. W r. 59 p.n.e. Rzymianie przyznali Antiochowi togę praetexta i został oficjalne uznany w senacie rzymskim sprzymierzeńcem Rzymu. Antiochowi dano berło z kości słoniowej, wyhaftowaną triumfalną szatę oraz był witany jak król, sprzymierzeniec i przyjaciel. Ten dowód uznania był tradycją, która uznaje i nagradza sprzymierzeńców Rzymu. Licząc od niego, wszyscy monarchowie Kommageny okazali się być najbardziej lojalnymi rzymskimi sprzymierzeńcami. Kiedy Marek Tulliusz Cyceron był rzymskim gubernatorem Cylicji w r. 51 p.n.e., Antioch zaopatrywał go w wiadomości o ruchach Partów. Podczas wojny domowej między Gajuszem Juliuszem Cezarem a Pompejuszem Wielkim, Antioch dostarczał wojsk Pompejuszowi.
W r. 38 p.n.e. legat triumwira Marka Antoniusza, Publiusz Wentidiusz Bassus, po pokonaniu Partów postanowił wytoczyć wojnę Antiochowi i jego królestwu. Obaj byli zainteresowani skarbami i bogactwami Kommageny.