Występowanie Zamieszkuje Syberię, wschodni Kazachstan, Mongolię i północne Chiny. Gatunek wędrowny. Zimowiska świerszczaka melodyjnego ulokowane są w północno-wschodnich Indiach, Sri Lance i Azji Południowo-Wschodniej, w tym na Wyspach Sundajskich.
Zalatuje do Europy. Do Polski zalatuje wyjątkowo – stwierdzony dwa razy: we wrześniu 1989 w Darłówku oraz we wrześniu 2025 w Siekierkach na Mierzei Wiślanej.
Morfologia Wygląd Brak różnic w upierzeniu pomiędzy płciami. Wierzch ciała tego świerszczaka jest brunatny, kreskowany z żółtym odcieniem. Ma wyraźnie rudawe kuper i pokrywy nadogonowe, a nad okiem jasną brew. Spód jest upierzony na szarawo-biało, choć u osobników młodocianych jest żółtawy i ich pierś ma kreskowanie. Dziób jest czarniawy, a nogi cieliste.
Wymiary długość ciała 13–14 cm długość skrzydła 6,1–7 cm Masa ciała 13–18 g (do 22 g przed migracją)
Ekologia i zachowanie Biotop Zasiedla błota, mokre łąki porośnięte wysoką trawą oraz pojedynczymi krzakami. Także wilgotne rejony tajgi i krzewiaste stepy. Zimą widuje się go na bagnach, zalanych łąkach, polach ryżowych i w trzcinach.