Podczas okupacji niemieckiej był pośrednikiem handlowym w Łodzi (1939–1940), występował w teatrze jawnym Miraż w Warszawie (1940–1941), pracował w Warszawie jako kelner w Barze Kujawskim (1941–1944). Brał czynny udział w walkach z okupantem na terenie stolicy.
Od 1944 występował w lubelskim Teatrze Objazdowym. W 1945 powrócił do Łodzi i otrzymał angaż w Teatrze Gong, po dwóch latach przeszedł do Teatru Satyrycznego Osa (1947–1952). W 1952 po przeprowadzce do Warszawy, zaangażował się w Teatrze Satyryków. Po trzech latach przeniósł się do Teatru Syrena, w którym grał aż do śmierci. Występował także w filmach i spektaklach Teatru Telewizji.
W 1935 ożenił się z Ireną Wentel (1918–1992), nauczycielką.
Zmarł w wieku 59 lat, pochowany 13 marca 1964 na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 82B-1-33).
Ordery i odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (15 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r.