Ich mieszkanie stało się miejscem spotkań awangardy lat dwudziestych.
W latach 1922–1928 wydawała Lila Brik wspólnie z Majakowskim czasopismo „LEF” (Lewyj Front Iskusstw) propagujące konstruktywizm i dadaizm.
W lutym 1930 rozwiodła się z mężem. W kwietniu 1930 podczas pobytu w Berlinie dowiedziała się o samobójstwie Majakowskiego. W listopadzie tegoż wyszła za mąż za generała armii radzieckiej Witalija Primakowa, który w 1937 był sądzony razem z M. Tuchaczewskim i padł ofiarą terroru.
Lila Brik odważyła się napisać w 1935 list do Stalina w sprawie zaniedbania spuścizny literackiej Majakowskiego. Nieoczekiwanie Stalin przychylił się do prośby i nakazał wydanie wszystkich dzieł poety.
W 1938 poślubiła pisarza i krytyka literackiego Wasilija Abgarowicza Kataniana. Jej mieszkanie stało się znowu miejscem spotkań młodych twórców kultury, a ona była promotorką Andrieja Wozniesienskiego i Siergieja Paradżanowa.
Lila Brik zachorowała na nieuleczalną chorobę i popełniła samobójstwo, przedawkowując tabletki nasenne w 1978.
Bibliografia Wassilij Katanian: Лиля Брик. Жизнь. Sacharow, Moskwa 2007, . Wiktor Woroszylski: Życie Majakowskiego „Czytelnik”, wyd. 2, Warszawa 1984 . Włodzimierz Majakowski: Listy do Lili Brik, Wydawnictwo Literackie, Kraków, 1962
Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Rosyjscy publicyści Kategoria:Radzieccy samobójcy Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1978