państwo archipelagowe posiada pełną suwerenność nad zasobami naturalnymi tych wód, oraz sprawuje jurysdykcję nad przebywającymi tam statkami.
Pozostałym państwom przysługuje niezawieszalne prawo przejścia archipelagowym szlakiem morskim, które rozciąga się także na statki powietrzne, a okrętom podwodnym pozwala na poruszanie się w zanurzeniu. Poza morskimi szlakami archipelagowymi natomiast, statki korzystają z prawa nieszkodliwego przepływu (tak jak na morzu terytorialnym - a więc bez powyższych zastrzeżeń).
W 2009 r. 20 państw rościło status państwa archipelagowego określony w konwencji, z których 13 ustanowiło system prostych archipelagowych linii podstawowych: Antigua i Barbuda, Republika Zielonego Przylądka, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca, Indonezja, Jamajka, Malediwy, Papua-Nowa Gwinea, Filipiny, Wyspy Salomona, Fidżi, Trynidad i Tobago oraz Vanuatu. Pozostałe 7 państw rości prawo do statusu państwa archipelagowego, ale jeszcze nie ustanowiło systemu prostych linii podstawowych: Bahamy, Komory, Kiribati, Wyspy Marshalla, Saint Vincent i Grenadyny, Seszele oraz Tuvalu. Część z tej ostatniej grup państw ze względów geograficznych nie ma zupełnie możliwości ustanowienia prostych linii podstawowych.