Jego ostatni przedrewolucyjny przełożony, Izaak, pobłogosławił wówczas mnicha Nikona na podjęcie posługi starca. Również inny starzec optyński, Nektariusz z Optiny, zaczął kierować do niego osoby, które przychodziły doń po radę i modlitwę, w miejscu jego przymusowego osiedlenia w Chołmiszczach. Mnich Nikon pozostał w klasztorze do czerwca 1924, kiedy został wygnany z monasteru. Zamieszkał przy parafii Zaśnięcia Matki Bożej w Kozielsku, służąc w cerkwi i pełniąc posługę starca. W 1927 został aresztowany i skazany na trzy lata łagru. W więzieniu zakonnik zachorował na gruźlicę płuc.
Po odbyciu wyroku został administracyjnie skierowany do obwodu archangielskiego. Za radą innego zesłanego mnicha, Agapita, duchowny nie apelował o zmianę miejsca zesłania ze względu na stan zdrowia. W sierpniu 1930 został skierowany z Archangielska do miasta Piniega, gdzie jednak nie przydzielono mu kwaterunku. Mnich został przyjęty przez mieszkankę wsi Wojepol, która żądała od niego zapłaty za wynajmowaną kwaterę oraz zmuszała go do dodatkowych fizycznych prac.