Szybko zaznaczył się w ZPKA podział na korporacje „stare” (powołane przed I wojną światową) i „młode” (powołane w latach 20.). Różniła je liczba członków, zamożność samych korporacji i ich członków, a także środowiska z jakich się wywodzili oraz poglądy polityczne. Korporacje „stare”, założone w XIX wieku były bardzo dużymi i bogatymi organizacjami, których członkowie zajmowali poczesne miejsce w społeczeństwie. Rodziło to naturalny konserwatyzm i niechęć do narodowo-radykalnych poglądów często reprezentowanych w zdominowanych przez młodzież korporacjach „młodych”. Nie oznaczało to oczywiście, że także wśród młodych członków korporacji „starych” nie zdarzali się działacze zaangażowani w organizacje o charakterze radykalnym.

Mimo kontrowersji w okresie międzywojennym postępował szybki rozwój ZPKA. Tworzyły się nowe korporacje, które zgłaszały swój akces do Związku. Z grona 7 korporacji- założycieli, organizacja rozrosła się w 1923 roku do 30 korporacji, w 1925 roku liczyła ich już 46 a w 1927 roku do ZPKA zgłoszone były 73 stowarzyszenia.